منو
تبلیغات

 

 

 

 

 

تاريچه قانون كار درايران

تاريخچه قانونكار درايران

هر چند در دهه هاي اخير درباره شرايط کار و وضع کارگران کشورمان در سده هاي  پيشين مطالعاتي صورت گرفته و آثاري منتشر شده است و همانگونه که در خود اين آثار آمده، وضع کارگردان و زحمتکشان در همه دوره هاي تاريخي به درستي مشخص نشده و در بيشتر موارد اطلاعات صحيحي در درست نيست. مشروطيت ايران، نخستين نقطه عطف تاريخي تحول فکري در ايران به شمار مي رود.اين نهضت « از نوع جنبش هاي آزاديخواهي طبقه متوسط شهر نشين بود و ايدئولوژي آن را دموکراسي سياسي يا ليبراليسم پارلماني مي‌ساخت» .و در مرحله آغازين، « فکر دموکراسي اجتماعي هنوز نفوذي پيدا نکرده بود...» با توجه به اينکه اکثريت جمعيت ايران در آن زمان به کار کشاورزي و دامداري اشتغال داشتند، هر نوع اصلاح اجتماعي مي بايست با بهبود وضع کشاورزان و به تعبير آن زمان رعايا- آغاز مي شد. هر چند آزاديخواهان و اصلاح طلباني مانند شادروان دهخدا را « الغاي نظام ارباب و رعيت» سخن به ميان آوردند، نمايندگان مجلس براي اين کار آمادگي نداشتند و نه تنها در آن زمان، بلکه تا مدتها بعد، نيز گامي در اين راه برداشته نشد.از لحاظ مطالعه وضع کارگران، يادآور مي شويم که بيشترين شمار کارگران در فعاليت هاي سنتي مانند قالي بافي به کار مشغول بودند و تنها هزار نفر در فعاليتهاي نوين مانند تاسيسات شرکت سابق) نفت ايران و انگليس يا شيلات و قطع درختان جنگلي به کارفرمايي اتباع روسيه تزاري يا برخي کارهاي راهسازي اشتغال داشتند.

ولي، تفاوت نوع کار تاثير چنداني در شرايط کار آنان نداشت و اگر کارگران دسته نخست روزي حدود 12 ساعت کار مي کردند، کارگران شرکت نفت ايران و انگليس روزي 10 ساعت کار مي کردند.

همانند آنچه در انقلاب صنعتي اروپا ديديم، مزد زنان و کودکان بسيار کمتر از مردان بود و شرايط کار نيز طاقت فرسا و بسيار سخت بود. در چنين شرايطي، اين گونه به نظر مي رسد که هيچگونه جنبش کارگري نمي تواند پا بگيرد. با اين وصف، برخي از آگاه ترين قشرهاي کارگران در نخستين سالهاي نهضت مشروطيت به ايجاد و تشکيل اتحاديه هاي کارگري پرداختند؛ همانند اتحاديه کارگران چاپخانه ها در تهران و رشت يا اتحاديه کرجي رانان بندر انزلي اين حرکت نخستين، در سالهاي پس از مشروطيت ادامه داشت.

کودتاي 1299 که به روي کار آمدن رضا شاه منجر شد، از ديدگاه مسائل کارگري دو اثر متفاوت و از جهتي متضاد داشت. از يک سو، جنبشهايي که در ميان کارگران پديد آمده بود و در سالهاي نخستين پس از مشروطيت تحت تاثير انديشه هاي آزاديخواهانه در داخل کشور و نيز انديشه هاي گسترش يافته در مرزهاي شمالي رو به رشد بود، با گيري دوباره نظام استبدادي به رکود و خاموشي گراييد يا دست کم به صورت مخفي درآمد.

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال